چه عواملی باعث ایجاد قفس مرغ تخم‌گذار با کیفیت برای تولید بالای تخم‌مرغ می‌شود؟

طراحی بهینه قفس مرغ تخم‌گذار برای حداکثر تولید تخم‌مرغ

فضای کف به ازای هر مرغ: تعادل بین تراکم، رفتار و عملکرد تخم‌گذاری

در نگهداری مرغ‌ها، فضای کافی در کف بسیار مهم است و تأثیر زیادی بر آرامش پرندگان و تولید تخم‌مرغ از قفس‌های تخم‌گذاری دارد. مطالعات نشان می‌دهد که اختصاص حداقل 750 سانتی‌متر مربع به هر مرغ، رفتارهای تهاجمی را حدود 40 درصد کاهش می‌دهد و می‌تواند نرخ تخم‌گذاری را در مقایسه با شرایطی که پرندگان بیش از حد در کنار هم قرار دارند، بین 15 تا 23 درصد افزایش دهد، همان‌طور که سال گذشته در مجله Poultry Science Today گزارش شد. وقتی فضای کافی وجود نداشته باشد، شاهد افزایش موارد نوک‌زنی و حتی همه‌گیری رفتارهای همه‌خواری خواهیم بود که به شدت باعث کاهش بهره‌وری کلی می‌شود. در مقابل، فاصله‌گذاری مناسب به مرغان اجازه می‌دهد رفتارهای طبیعی خود را انجام دهند، مانند باز کردن بال‌ها و خراشیدن در منطقه حمام خاک. مزارعی که از این دستورالعمل‌ها پیروی می‌کنند، معمولاً نرخ مرگ‌ومیری حدود 34 درصد پایین‌تر را تجربه می‌کنند، چون حیوانات کمتر تحت استرس هستند و بیماری‌ها به راحتی در میان آن‌ها گسترش نمی‌یابند. یافتن تعادل مناسب بین تعداد پرندگان و فضای موجود، تفاوت بزرگی در ثبات کیفیت تخم‌مرغ و رفاه حیوانات ایجاد می‌کند و همین موضوع است که امروزه بیشتر مزارع پیشرفت‌گرای طیور این مسئله را در اولویت قرار داده‌اند.

قرارگیری خوراک‌دهنده و آب‌ده: کاهش رقابت و تضمین مصرف مداوم

وقتی دستگاه‌های تغذیه و آب‌رسانی به‌صورت استراتژیک در سراسر سالن قرار داده شوند، از اینکه مرغ‌های مسلط تمام غذا را به خود اختصاص دهند جلوگیری می‌شود و اطمینان حاصل می‌گردد که هر مرغی سهم لازم خود را دریافت کند. سیستم‌های خودکار تغذیه‌ای که ما در ارتفاع مناسب نصب می‌کنیم، باعث کاهش ۸ تا ۱۲ درصدی هدررفت خوراک می‌شوند. مرغ‌های تخم‌گذار تمایل دارند در شرایطی که درگیری وجود ندارد، مقدار کمتری اما با فراوانی بیشتری بخورند که این امر مطابق با استانداردهای صنعتی سال گذشته، بازدهی تبدیل خوراک به تخم‌مرغ را بهبود می‌بخشد. مرغ‌های فرودست نیز سرانجام سهم عادلانه‌ای دریافت می‌کنند، بنابراین همه مرغ‌ها با نرخ مشابهی رشد کرده و تخم‌مرغ‌هایی با اندازه یکنواخت تولید می‌کنند. در مزارعی که تجهیزات به‌درستی پراکنده شده‌اند، کشاورزان هر ماه حدود ۱۰ تا ۱۵ مرغ کم‌وزن کمتری مشاهده می‌کنند و علاوه بر این، تولید روزانه تخم‌مرغ در ۹ درصد روزهای بیشتری نسبت به مزارعی که با توزیع نامناسب دستگاه‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند، پایدار می‌ماند. قرارگیری صحیح این تجهیزات زمان کارگران را نیز ذخیره می‌کند که در غیر این صورت ساعت‌ها را صرف تکمیل مجدد ظرف‌ها و رفع مشکلات ناشی از تراکم بیش از حد در ایستگاه‌های تغذیه می‌کردند.

ادغام محیط خُوشهای: کنترل دما، جریان هوا و نور در داخل قفس

تعادل مناسب دما، جریان هوا و نور تفاوت بزرگی در سلامت مرغان و میزان تولید تخم‌مرغ ایجاد می‌کند. برخی از مزارع امروزه از چراغ‌های ال‌ای‌دی استفاده می‌کنند که به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده الگوی طلوع و غروب آفتاب را دنبال می‌کنند؛ مطالعات منتشرشده در مجله تحقیقات کشاورزی در سال ۲۰۲۳ نشان داده‌اند که این روش تولید تخم‌مرغ را حدود ۹ درصد افزایش می‌دهد. همین مطالعات همچنین نشان داده‌اند که تهویه مناسب سطح آمونیاک در داخل مرغداری‌ها را تقریباً ۲۲ درصد کاهش می‌دهد که به معنای بروز مشکلات تنفسی کمتر در پرندگان است. حفظ دمای مناسب بین ۱۸ تا ۲۴ درجه سانتی‌گراد نیز مهم است، زیرا در دماهای بالا، تولید تخم‌مرغ حدود ۲۰ درصد کاهش می‌یابد. جدیدترین سیستم‌های قفسی دارای سنسورهای داخلی هستند که به‌صورت خودکار شرایط محیطی را تنظیم می‌کنند، بنابراین کشاورزان نیازی ندارند درباره تأثیر تغییرات فصلی بر عملکرد گله در طول سال نگران باشند.

پیکربندی سطح و کارایی سیستم در قفس‌های نگهداری مرغ تخم‌گذار مدرن

سیستم‌های تک‌سطحی در مقابل چندسطحی: مزایا و معایب از نظر بهره‌وری، تهویه و مدیریت فضولات

تهویه و مدیریت فضولات با سیستم‌های تک‌لایه بسیار ساده‌تر می‌شود، هرچند کشاورزان باید برای هر پرنده فضای اضافی بیشتری در نظر بگیرند. استقرار عمودی با سیستم‌های چندلایه از فضا بهتر استفاده می‌کند و به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد حدود ۳۰ تا شاید حتی ۵۰ درصد پرنده بیشتری را بدون تخریب استانداردهای رفاه حیوانی جای دهند. اما نکته‌ای وجود دارد: این سیستم‌ها راه‌حل‌های پیچیده‌ای برای جریان هوا نیاز دارند تا از ایجاد نقاط داغ نزدیک سقف جلوگیری شود. وقتی به درستی انجام شود، تهویه مناسب مشکلات تنفسی در پرندگان لایه‌های بالایی را تقریباً به میزان یک چهارم کاهش می‌دهد. مدیریت فضولات نیز به شکل متفاوتی انجام می‌شود. در سیستم‌های تک‌لایه، کارگران می‌توانند هر روز دستی مدفوع را تمیز کنند. عملیات چندلایه معمولاً به سیستم‌های تسمه‌ای خودکار متکی هستند که به طور مداوم فضولات را دور می‌برند و مطالعات نشان می‌دهد این روش سطح آمونیاک را حدود ۴۰ درصد کاهش می‌دهد، همان‌طور که در تحقیقی که سال گذشته در مجله Poultry Science منتشر شد آمده است. و در نهایت، وقتی به اعداد واقعی تولید می‌رسیم، قطعاً معادله‌ای از هزینه و سود در این میان وجود دارد.

نصب‌های چندلایه علیرغم بازده کمی پایین‌تر در هر مرغ، ۱۲ تا ۱۸ درصد خروجی بیشتری به ازای هر فوت مربع دارند و بنابراین برای عملیات بزرگ مقیاس ایده‌آل هستند.

بهینه‌سازی نیروی کار و جمع‌آوری خودکار تخم‌مرغ در سیستم‌های متراکم چندلایه

مزرعه‌های نوین طیور با بهره‌گیری از فناوری خودکارسازی، بهبود چشمگیری در بهره‌وری تجربه کرده‌اند. نوارهای نقاله اکنون از میان مناطق لانه‌گذاری عبور می‌کنند و تخم‌مرغ‌ها را هم‌زمان با گذاشته شدن جمع‌آوری می‌کنند که این امر باعث کاهش کار دستی و حفظ میزان شکستن تخم‌مرغ در زیر ۲٪ در اکثر مواقع می‌شود. کشاورزان گزارش داده‌اند که با این سیستم‌ها حدود سه‌چهارم زمان قبلی خود را در عملیات دستی صرفه‌جویی می‌کنند. تحویل خوراک نیز هوشمندانه‌تر شده است، به‌طوری‌که دستگاه‌های توزیع خودکار، ضایعات را حدود ۱۱٪ کاهش داده و طیور را به‌طور مداوم با تغذیه متوازنی تأمین می‌کنند. کنترل دما نیز یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ است، به‌طوری‌که سیستم‌های اقلیمی، سالن‌ها را در سطح مناسبی از گرمایش نگه می‌دارند. سطح استرس مرغان به‌وضوح کاهش می‌یابد و مطالعات نشان داده‌اند که با حفظ تهویه مناسب، نرخ مرگ‌ومیر می‌تواند تقریباً تا یک‌سوم کاهش یابد. تمام این ارتقاء‌های فناوری به معنای کاهش نیروی کار در انجام وظایف روزمره است و آن‌ها را قادر می‌سازد تا زمان بیشتری را صرف بازرسی از سلامت طیور و رفاه کلی گله کنند. علاوه بر این، نحوه ساخت این سیستم‌های مسکن چندطبقه امکان گسترش آسان را بدون نیاز به جابه‌جایی کل گله در دوره‌های ساخت‌وساز فراهم می‌کند.

سلامت ساختاری و ویژگی‌های ارگونومیک قفس‌های عملکرد بالا برای مرغ‌های تخم‌گذار

ارتفاع قفس، شیب کف و شکل: مهندسی برای رفتار طبیعی و حفاظت از تخم‌مرغ

انتخاب اندازه مناسب برای قفس‌های طیور، تأثیر زیادی هم بر سلامت مرغ‌ها و هم بر تولید تخم‌مرغ بهتر دارد. وقتی قفس‌ها حداقل ۱۸ اینچ ارتفاع داشته باشند، مرغ‌های تخمداندار می‌توانند سرشان را به‌صورت طبیعی حرکت دهند و آسیب کمتری به پرهایشان وارد شود. تحقیقات منتشرشده در مجله مرور سال ۲۰۲۳ درباره رفاه طیور نشان داد که این ارتفاع، آسیب به پرها را حدود ۲۷٪ کاهش می‌دهد. زاویه کف قفس عامل مهم دیگری است. کف‌های شیبدار با زاویه بین ۷ تا ۹ درجه اجازه می‌دهند تخم‌مرغ‌ها به‌صورت خودکار خارج شوند که در نتیجه تعداد تخم‌مرغ‌های شکسته کمتر می‌شود. برخی آزمایش‌ها نشان داده‌اند که این کف‌های شیبدار، نسبت به سطوح کاملاً صاف، میزان شکستگی را حدود ۱۵٪ کاهش می‌دهند. گوشه‌های گردشده در قفس‌ها نیز تفاوت ایجاد می‌کنند. این گوشه‌ها از گیر کردن اندام‌های مرغ‌ها هنگام حرکت جلوگیری می‌کنند و در نتیجه سطح استرس و آسیب‌های کلی را کاهش می‌دهند. به نظر می‌رسد تمام این عناصر طراحی هوشمندانه به‌خوبی با هم کار می‌کنند. کشاورزان گزارش داده‌اند که مرغ‌ها برای مدت طولانی‌تری تولیدکننده باقی می‌مانند، گاهی تا ۱۸٪ بیشتر، زیرا مشکلات کمتری با استخوان‌های شکسته و استرس کمتری درباره محل لانه‌گزینی دارند.

انتخاب مواد: دوام فولاد گالوانیزه در مقابل بهداشت سیم روکش‌دار در محیط‌های تجاری

فولاد گالوانیزه هنوز هم ماده‌ای است که اکثر افراد به آن اتکای خود را برای ساخت سازه‌هایی که باید مدت‌ها دوام بیاورند، متکی هستند، به‌ویژه از آنجا که این مواد می‌توانند بیش از پانزده سال در برابر رطوبت مداوم مقاومت کنند. دلیل چیست؟ زینک به راحتی زنگ نمی‌خورد. برای مناطقی که م tend tend به تجمع فضولات دامی دارند، گزینه‌های جایگزینی نیز وجود دارند. برخی سیم‌های پوشش‌دار لایه‌های ویژه‌ای دارند که از رشد باکتری‌ها جلوگیری می‌کنند و تشکیل کلنی را حدود بیست و دو درصد کاهش می‌دهند. این امر تفاوت چشمگیری در کنترل شیوع سالمونلا ایجاد می‌کند. قاب‌های گالوانیزه قطعاً در برابر ضربه بهتر از سایر مواد مقاومت می‌کنند و حدود سه برابر نیروی ضربه را بدون از بین رفتن تحمل می‌کنند. اما نباید از سیم‌های پوشش‌دار با اپوکسی نیز فراموش کرد، زیرا این سیم‌ها پس از هر چرخه پرورش مرغ، تمیز کردن را بسیار سریع‌تر و آسان‌تر می‌کنند. تولیدکنندگان هوشمند امروزه اغلب ترکیبی از قاب‌های گالوانیزه و کف‌های به‌طور ویژه پوشش‌دار را به کار می‌گیرند تا تأسیسات آن‌ها هم محکم باقی بماند و هم استانداردهای سخت‌گیرانه بهداشتی مورد نیاز در عملیات کشاورزی مدرن را رعایت کند.

طراحی مبتنی بر رفاه: چگونه انتخاب قفس‌های مرغ تخم‌گذار بر سلامتی و عملکرد بلندمدت تأثیر می‌گذارد

سیستم‌های قفسی که با در نظر گرفتن رفاه حیوانات طراحی شده‌اند در واقع تولید تخم‌مرغ را افزایش می‌دهند، زیرا مشکلات بهداشتی ناشی از استرس را کاهش داده و مرغ‌های تخم‌گذار را برای مدت طولانی‌تری در حال تولید تخم‌مرغ نگه می‌دارند. طراحی‌های جدید قفس که شامل عناصری مانند تخته‌های نشیمن و محل‌های مناسب لانه‌سازی هستند، طبق گزارش اخیری در زمینه رفاه حیوانی، منجر به کاهش حدود ۳۸٪ نرخ مرگ‌ومیر در مقایسه با سیستم‌های قدیمی شده‌اند. دلیل اصلی این امر، کاهش استرس مزمن در میان پرندگان و کاهش قابل توجه رفتار قطع‌قطع کردن پرهای یکدیگر است. مرغ‌های نگهداری شده در این قفس‌های بهتر طراحی شده می‌توانند به مدت تقریباً ۸۵ هفته با حداکثر نرخ تخم‌گذاری خود تخم بگذارند، نه تنها ۷۲ هفته. این بهبود از طریق کاهش شکستگی‌های استخوان قفسه سینه تا حدود ۳۰٪ حاصل می‌شود که با استفاده از تخته‌های نشیمن لاستیکی و کف‌های دارای زاویه مناسب به دست آمده است. همچنین، توزیع وزن بدن در میان گله‌ها یکنواخت‌تر است که بهبودی حدود ۱۷٪ را نشان می‌دهد و به حفظ سطح پایدار تولید تخم‌مرغ کمک می‌کند. از آنجا که مشکلات بهداشتی کمتری وجود دارد، کشاورزان در طول زمان به مراقبت دامپزشکی کمتری و جایگزینی تعداد کمتری از پرندگان نیاز دارند که این امر به معنای تولید تخم‌مرغ بیشتر و صرفه‌جویی در هزینه‌ها در بلندمدت برای عملیات است.