قفس مرغ گوشتی چگونه میزان رشد را افزایش داده و مرگ‌ومیر را کاهش می‌دهد؟

کنترل محیطی: چگونه قفس‌های مرغ گوشتی شرایط را برای رشد سریع‌تر بهینه می‌کنند

مدیریت دقیق دما و جریان هوا در سیستم‌های چندطبقه

سیستم‌های قفس‌های چندسلی پرورش گوشتی، مناطق تهویه‌ای مجزا را در ارتفاعات مختلف ایجاد می‌کنند که به کشاورزان این امکان را می‌دهد تا آب و هوای هر سطح را به صورت جداگانه کنترل کنند. این سیستم‌ها دارای حسگرهای داخلی هستند که به طور مداوم دما، سطح رطوبت و میزان محتوای آمونیاک را بررسی می‌کنند. هر زمان که نیاز به تنظیم باشد، سیستم به صورت خودکار موقعیت دریچه‌ها و سرعت فن‌ها را تغییر می‌دهد تا شرایط پایدار بماند. حفظ دمای ثابت در حدود نیم درجه سانتی‌گراد تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند. مطالعات نشان داده‌اند که هنگامی که جوجه‌های نوزاد بیش از حد گرم یا سرد شوند، حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد انرژی غذایی خود را صرف تنظیم دمای بدن می‌کنند و نه رشد مناسب. مدیریت مناسب جریان هوا از ایجاد نقاط مرطوب ناخوشایند که در آن‌ها سطح آمونیاک از حد ایمن (حدود ۲۵ قسمت در میلیون) فراتر می‌رود، جلوگیری می‌کند. در این شرایط، آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهند که مرغ‌ها به طور قابل توجهی کندتر وزن gain می‌کنند. در مقایسه با سیستم‌های سنتی پرورش روی کف، این قفس‌های بسته اجازه می‌دهند که هواي گرم در مراحل اولیه رشد جوجه‌ها بهتر گردش کند. این امر به معنای صرفه‌جویی حدود ۳۰ درصدی در هزینه‌های گرمایشی است، در حالی که رشد یکنواختی در تمام پرندگان سالن حفظ می‌شود.

کاهش تماس با کف سطح، مصرف انرژی را کاهش می‌دهد و نسبت تبدیل خوراک (FCR) را بهبود می‌بخشد

وقتی پرندگان روی کف مشبک پرورش داده می‌شوند نه اینکه در بستر سنتی، نیازی به صرف انرژی برای حرکت در بین مواد بستر مرطوب و ناهموار ندارند. تحقیقات نشان می‌دهد که این روش هر روز حدود ۵۰ تا ۷۰ کالری به ازای هر پرنده صرفه‌جویی می‌کند. این انرژی اضافی به جای صرف شدن فقط برای حفظ عملکرد بدن، صرف ساخت توده عضلانی می‌شود. نسبت تبدیل خوراک معمولاً حدود ۳ تا ۵ درصد بهبود می‌یابد، وقتی سیستم‌های قفسی با سیستم‌های متداول پرورش روی بستر مقایسه می‌شوند. طراحی سیستم هم بسیار مهم است. زمانی که خوراک‌دهنده‌ها و آب‌دهنده‌ها به درستی در ارتفاع مناسب قرار گرفته باشند، ضایعات ناشی از ریختن دانه کاهش یافته و مواد مغذی مدت طولانی‌تری حفظ می‌شوند. علاوه بر این، پرندگان با عوامل بیماری‌زا کمتری مواجه می‌شوند، چرا که پاهای آن‌ها دائماً با سطوح آلوده تماس ندارند. با بررسی داده‌های واقعی مزارع، بهره‌برداری‌های تجاری که از سیستم‌های قفسی خوب طراحی‌شده استفاده می‌کنند، اغلب نرخ تبدیل خوراکی پایین‌تر از ۱٫۶۵ را تجربه می‌کنند. در مقابل، مزارعی که به سیستم بستر متکی هستند، معمولاً با نسبت تبدیل خوراک بالای ۱٫۸۰ دست و پنجه نرم می‌کنند. این تفاوت‌ها مستقیماً به کاهش هزینه‌های تولید هر کیلوگرم افزایش وزن زنده تبدیل می‌شوند.

حفاظت از سلامت: چگونه قفس‌های مرغ گوشتی با حذف خطرات کلیدی، مرگ و میر را کاهش می‌دهند

طراحی بدون بستر، مواجهه با کوکسیدیوز و سایر عوامل بیماری‌زا را به حداقل می‌رساند

قفس‌های مرغ گوشتی به سادگی با قطع تماس مستقیم با بستر، از گسترش Eimeria spp.، آن پروتوزوآهای مزاحمی که عامل کوکسیدیوز هستند، جلوگیری می‌کنند. تحقیقات منتشر شده در مجله بهداشت طیور در سال ۲۰۲۳ چیز جالبی نشان داد: گله‌های نگهداری شده در قفس حدود ۴۰ درصد کمتر در معرض ابتلا به کوکسیدیوز قرار داشتند نسبت به گله‌هایی که در سیستم‌های سنتی روی بستر نگهداری می‌شدند. چرا؟ زیرا در اینجا هیچ راهی برای آلوده شدن خوراک یا آب آشامیدنی توسط مدفوع وجود ندارد، چون پرندگان روی فضولات خود ننشسته‌اند. وقتی بستر خشک و تمیز باقی می‌ماند، باکتری‌های مضر مانند اشریشیا کولای و سالمونلا شرایط لازم برای رشد و تکثیر پیدا نمی‌کنند. نتیجه چیست؟ مرغ‌های بیمار کمتر، نیاز کمتر به آنتی‌بیوتیک، تمیزکاری سریع‌تر پس از هر دوره پرورش و شرایط هوای بهتر در داخل سالن، زیرا سطح آمونیاک به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

فضای ساختاریافته از دویدن روی مرغ‌ها، قورت دادن و هم‌آشامی جلوگیری می‌کند

سیستم قفس‌های چندسطحی به هر پرنده فضای اختصاصی می‌دهد که این امر باعث کاهش استرس و درگیری ناشی از شلوغی می‌شود. وقتی دسترسی پرندگان به منابع غذا و آب کنترل شده باشد، رقابت آن‌ها بر سر منابع کمتر می‌شود. علاوه بر این، جداسازی فیزیکی پرندگان در سطوح مختلف مانع از گسترش حالت ترس و وحشت در صورت بروز هر مشکلی در یک ناحیه می‌شود. مطالعه‌ای اخیر در سال ۲۰۲۳ نشان داده است که این نوع چیدمان می‌تواند موارد هم‌آشامی را حدود ۳۵ درصد کاهش دهد و تقریباً مرگ‌ومیر ناشی از دویدن روی مرغ‌ها را به‌طور کامل متوقف کند. کشاورزان همچنین زودتر متوجه پرندگان بیمار یا آسیب‌دیده می‌شوند، چرا که روز tras روز می‌توانند وضعیت تمام پرندگان را به وضوح مشاهده کنند. این امر به معنای رفع سریع‌تر مشکلات و در نتیجه بقای بیشتر پرندگان است.

کارایی عملیاتی: نظارت بهبودیافته و اتوماسیون در سیستم‌های قفس مرغ گوشتی

سیستم‌های امروزی قفس مرغ برای جوجه‌های گوشتی مجهز به حسگرهای هوشمند متصل به اینترنت و ویژگی‌های مختلف خودکار هستند که عملیات روزانه را بدون آسیب به استانداردهای رفاه حیوانی آسان‌تر می‌کنند. این سیستم‌ها به طور مداوم شرایط آب‌وهوایی داخل قفس را زیر نظر دارند و دمای محیط را در حدود ۱ درجه سانتی‌گراد تغییر و رطوبت مناسب را حفظ می‌کنند. دستگاه‌های خاصی مقدار غذا و آب مصرفی مرغان را در طول روز پیگیری می‌کنند و هرگونه تغییر غیرعادی که ممکن است نشانهٔ مشکلات سلامتی باشد را تشخیص می‌دهند — حتی قبل از اینکه کسی بتواند علائم ظاهری مشکل را مشاهده کند. سیستم خودکار تغذیه دقیقاً می‌داند که هر پرنده بسته به اندازه‌اش به چه مقدار غذا نیاز دارد، که این امر باعث کاهش حدود یک‌سومی ضایعات غلات می‌شود و کارگران را از صرف ساعت‌ها زمان برای توزیع دستی خوراک بیرون می‌کشد — تنها این ویژگی نیاز به نیروی کار را در مقایسه با روش‌های قدیمی حدود دو سوم کاهش می‌دهد. همچنین نوارهای متحرکی وجود دارند که به طور مداوم مدفوع مرغان را جمع‌آوری می‌کنند، بنابراین احتمال رشد میکروب‌ها و ایجاد بیماری‌ها کاهش می‌یابد. تمام این به‌روزرسانی‌های فناوری معمولاً نرخ تبدیل خوراک را به میزان ۷ تا ۹ درصد افزایش می‌دهند و به کارکنان مزرعه اجازه می‌دهند زمان بیشتری را صرف تصمیم‌گیری‌های مهم کنند تا انجام وظایف پایه‌ای نگهداری. این همان دلیلی است که بسیاری از مزارع در عملیات بزرگ‌مقیاس به سمت راه‌حل‌های تخصصی اتوماسیون حرکت می‌کنند تا سودآوری بهتری بدون قربانی کردن کیفیت داشته باشند.

تأثیر مبتنی بر شواهد: رشد و بهبود بقای تأییدشده توسط آزمایش‌های تجاری

متاآنالیز ۱۲ مطالعه: به‌طور متوسط ۴٫۲٪ افزایش روزانه و کاهش ۳٫۱٪ مرگ‌ومیر نسبت به پرورش روی کف

بررسی داده‌های ۱۲ آزمایش تجاری مختلف که شامل حدود نیم میلیون جوجه گوشتی در مکان‌ها و سیستم‌های مدیریتی متفاوت است، نشان می‌دهد که سیستم‌های قفسی برای مرغ‌ها فواید واقعی دارند. اعداد داستان جالبی را بیان می‌کنند: پرندگان پرورش‌داده‌شده در قفس‌ها حدود ۴٫۲٪ سریع‌تر از پرندگان روی کف وزن گرفتند و کاهش قابل‌توجهی در مرگ‌ومیر نیز مشاهده شد، حدود ۳٫۱٪. این تفاوت‌ها تنها تصادفی نبودند و در آزمون‌های آماری نیز پایدار بودند. وقتی این نرخ مرگ‌ومیر پایین‌تر را به اعداد واقعی تبدیل کنیم، به این معناست که از هر هزار قطعه جوجه قرار داده‌شده در سیستم، ۳۱ قطعه پرنده سالم بیشتر به بازار عرضه می‌شود. این میزان تفاوت تأثیر ملموسی بر حجم تولید و سود کشاورزان دارد.

این بهبودها ناشی از دو مکانیسم وابسته به هم است: اول، شرایط بهینه‌شده دمایی و جریان هوا موجب کاهش مصرف انرژی برای نگهداری می‌شود؛ دوم، محیط عاری از ضایعات، انتقال کوکسیدیوز و سایر پاتوژن‌های دستگاه گوارش را سرکوب می‌کند. در ترکیب، این عوامل وزن زنده تجمعی را در هر چرخه تولید به میزان ۶ تا ۹ درصد افزایش می‌دهند. جدول زیر خلاصه‌ای از مهم‌ترین نتایج تأییدشده را ارائه می‌دهد:

این یافته‌ها منعکس‌کننده داده‌های آزمایش‌های مورد تأیید همتایان و اعتبارسنجی در محل عمل است که قفس‌های مرغ گوشتی را به عنوان راه‌حلی مبتنی بر شواهد برای بهبود بهره‌وری، سلامت حیوان و تاب‌آوری عملیاتی در تولید نوین طیور تأیید می‌کند.

بخش سوالات متداول

مزایای قفس‌های مرغ گوشتی برای رشد چیست؟ قفس‌های مرغ گوشتی شرایطی مانند کنترل دما و مدیریت جریان هوا را بهینه می‌کنند که منجر به رشد سریع‌تر و کاهش مصرف انرژی در مقایسه با سیستم‌های سنتی کف می‌شود.

سیستم‌های قفسی چگونه نسبت تبدیل خوراک را بهبود می‌بخشند؟ سیستم‌های قفسی مصرف انرژی را کاهش داده و ضایعات ناشی از خوراک و آب را به حداقل می‌رسانند و نسبت تبدیل خوراک را ۳ تا ۵ درصد بهبود می‌دهند.

چرا سیستم‌های قفسی نرخ مرگ‌ومیر را کاهش می‌دهند؟ سیستم‌های قفسی با کاهش تماس با لیتر و فراهم کردن فضای ساختاریافته برای پیشگیری از استرس و آسیب، مواجهه با عوامل بیماری‌زا را کاهش داده و منجر به نرخ مرگ‌ومیر پایین‌تر می‌شوند.

چه پیشرفت‌های فناوری در سیستم‌های قفسی مدرن وجود دارد؟ سیستم‌های قفسی مدرن دارای حسگرهای هوشمند، سیستم‌های خوراک‌دهی خودکار و تسمه‌های متحرک هستند که کارایی عملیاتی را افزایش داده و شرایط سلامتی را پایش می‌کنند.